بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم
١. استفاده از برنامه های مفید تلویزیون و یا رادیو، اعم از اخبار یا برنامه های دیگر، یا حتی سایت های بعضی از علمای دین و حتی برخی مراجع تقلید، در صورتی که مطمئن باشیم موسیقی به گوش مان خواهد خورد، در منهاج فردوسیان چه جایگاهی دارد؟
٢. اگر احتمال بدهیم چه طور؟
با تشکر فراوان از حوصله یتان.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باسمه تعالی
سلام علیکم
قبل از انقلاب، انواع موسیقی حرام بود. اوایل انقلاب، بعضی موسیقی ها حلال شد ولی نشان دادن آلات موسیقی در تلویزیون، ممنوع بود. این اواخر، نشان دادن آلات موسیقی در تلویزیون هم آزاد شد! و چندی قبل، آیاتی از سوره ی شمس را همراه با نواختن تار، خواندند! و در یکی از محافل رسمی، جمعی دف زنان، قرآن کریم را برای تلاوت به جایگاه آوردند و معلوم نیست این سیر نامبارک، تا کجا ادامه خواهد یافت.
خودم در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران دیدم (نقل قول نیست) که روحانی ای تفسیر قرآن می گفت و همراه با آن، تار یا نی می زدند! خودم دیدم در برنامه ای به نام «حدیث سرو»، از حالات و مقامات فقها و اهل تقوا می گفتند و همراهِ آن، نی و تار می نواختند! خودم دیدم که سخنان امام راحل (ره) و رهبر معظم انقلاب (حفظه الله) را با چاشنی موسیقی پخش می کنند!
کار را به جایی رسانده اند که تار و دف و نی و مانند اینها، مثل نمک غذا، از لوازم تلویزیون و رادیو شده است! یعنی دعای کمیل و دعای ندبه و خطبه های نماز جمعه که همراه با موسیقی نیست، بی نمک به نظر می رسد. البته بین بازپخش خطبه های نماز جمعه ی تهران، موسیقی پخش می کنند تا بی نمکی خطبه ها، در کام متدینین جبران شده باشد!
چاره ی این قصه ی پرغصه، رویگرداندن از شبکه های تلویزیونی و رادیویی ای است که سخنان خوب را همراه با موسیقی به کام جان بینندگان و شنوندگان خود می ریزند.
البته در مورد سایت های اینترنتی، بخصوص سایت های مراجع معظم تقلید، ندیده ام که همراه با موسیقی باشد ولی اگر چنین چیزی در آخر الزمان اتفاق افتاد، صدای سیستم را ببندید و از مطالب مفید آن، استفاده نمایید.
موفق باشید
حاج فردوسی
